کلاس ها - بخش دوم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
به نام خدا
از این اشتباهات رایج پرهیز کنید:1 ) همیشه سعی کنید کد خود را درون تابع main بنویسید ، کد خود را بیرون از آن در class ننویسید.
2) همیشه سعی کنید با زدن تب ، کد ها را زیر هم به صورت مرتب وارد نمایید.
3) پس از باز کردن آکولاد ، حتما آن را ببندید.
4) پس از باز کردن " ، حتما آن را ببندید.
5) آخر هر خط ; بزنید.
6) متغیر ها را به صورت camelCase نامگذاری کنید و از نام های بی معنی و خلاصه بپرهیزید.
برچسبها: نکات
نوشته شده توسط سید احمد پرخید | لینک ثابت |
به نام خدا
برچسبها: تمرین
دانش آموزان عزیز ، فایل تمرین را می توانید از لینک زیر دریافت نمایید. همه توضیحات و نحوه ارسال در فایل
قرار دارند:
دریافت فایل تمرین
در مطالب قبلی ، مباحث ارائه شده در کلاس ، مجددا به صورت خلاصه مطرح شده اند ، حتما ، مطالب را
با دقت فراوان بخوانید و سوالات خود را یا در بخش نظرات یا از طریق تلگرام بپرسید.
برچسبها: تمرین
نوشته شده توسط سید احمد پرخید | لینک ثابت |
به نام خدا
برچسبها: اطلاعیه
دانش آموزان عزیز برای دریافت فایل ها و تسهیل در مکاتبات ، در گروه زیر حتما عضو شوید و یکدیگر را
آگاه سازید:
https://t.me/joinchat/CCrDUQufK4Casdh2e6iZEw
( بعد از عضویت نام و نام خانوادگی را بگویید تا با لیست کلاسی مقایسه شود... )
برچسبها: اطلاعیه
نوشته شده توسط سید احمد پرخید | لینک ثابت |
به نام خدا
در بعضی از زمانها ما نیاز داریم خط یا خطوطی از کد توسط کامپایلر جاوا نادیده گرفته شوند و مورد پردازشقرار نگیرند. برای مثال فرض کنید می خواهیم برای کدی توضیحی بنویسیم یا می خواهیم کد هایی را
موقتا غیر فعال نماییم تا یک کد خاص را بررسی کنیم ، برای اینکار ما از کامنت ها استفاده می کنیم:
کامنت کردن تک خطی:
public class Program {
public static void main(String[] args) {
//this is a line which prints text on monitor
System.out.println("This is simple print of line");
}
}
کامنت کردن چند خطی:
public class Program {
public static void main(String[] args)
برچسب: کامنت,
نویسنده: ماهان شریفی
به نام خدا
برنامه زیر انرژی پتانسیل یا همان u که توسط u=mgh حساب میشود را حساب میکند:
import java.util.Scaer;
public class Program {
public static void main(String[] args) {
int m=0;
int g=10;
int h=0;
int u=0;
Scaer keyboardReader = new Scaer(System.in);
System.out.println(":لطفا جرم را وارد کنید");
m = keyboardReader.nextInt();
System.out.println(":لطفا ارتفاع را وارد کنید");
h = keyboardReader.nextInt();
//انرژی پتانسیل به صورت زیر محاسبه میشود
//u=mgh
u = m * g * h;
System.o
به نام خدا
گاهی اوقات نیاز است در صورت تحقق یا عدم تحقق یک شرط ، مسیر برنامه در اجرا عوض شود ، برایمثال کد زیر را ببینید:
public class Program {
public static void main(String[] args) {
Scaer keyboardreader =new Scaer(System.in);
int number = keyboardreader.nextInt();
if(number<</span>100){
System.out.println("Number is less than 100");
}
else {
System.out.println("Number is more than 100");
}
}
}
برای مثال در برنامه فوق ، از کاربر یک عدد دریافت می کنیم، با دستور شرطی ، مشخص می کنیم که
ا
به نام خدا
واژه XML مخفف کلمات eXtensible Markup Language می باشد. در کلاس زبان HTML را به عنوان یکزبان نشانه گذاری معرفی کردیم . XML هم یک زبان نشانه گذاری است. از مزیت های این زبان می توان
به قابل فهم بودن آن توسط انسان اشاره کرد.
این زبان برای تبادل داده ها و اطلاعات توسط وب سرویس ها در سر تا سر اینترنت طراحی شده بود
و هنوز هم این قابلیت را دارا می باشد. اما امروزه ظاهر برنامه ها (رابط کاربری) در خیلی از پلتفرمها
با توسعه جدیدی از این زبان قابل نمایش می باشد. برای مثال ، ظاهر برنامه های آندرویدی XML است.
در زبان XML ما از تگ ها استفاده می کنیم:
معمولا خط اول، ابتدای هر فایل XML قرار دارد ،
.jpg)
به نام خدا
تصویر زیر رو ببنید :
در گام اول ، System.in همان ورودی کیبورد است .—-------------در گام دوم ، فرض کنید اسکنر یک درخت است که ورودی ها رو از کیبورد میگره
( مثلا از ریشه اش میاد بالا ) ، بعد این درخت یکم عجیبه ، چون هر شاخه اش یک میوه میده ،
مثلا شاخه سمت راستی میوه nextInt میده و شاخه سمت چپ میوه next رو میده ،
به این میوه ها ما میگم تابع ... مثلا خاصیت میوه nextInt اینه که اعداد رو میگره فقط و
خاصیت میوه next اینه که هم عدد و هم حرف میگیره (مثلا شماره پلاک ماشین) ...—-------------در گام سوم ما باید محصول رو بچینیم دیگه ، پس یک ظرف می خوایم ، این ظرف متغیر نام دارد
و از جنس int است ،
به نام خدا
ما یاد گرفتیم که چگونه یک متغیر تعریف نماییم. برای مثال برای تعریف یک متغیر عدد صحیح داریم:
public int age;
در بالا یک متغیر عدد صحیح بنام age تعریف کرده ایم که قرار است سن یک شخص را نگاه دارد.
برای مثال فرض کنید که دو متغیر دیگر به صورت زیر تعریف میکنیم:
public String name;
public String family;
در بالا دو متغیر رشته ای بنام name و family تعریف کرده ایم که می توانند نام و نام خانوادگی یک شخص
را نگاه داری نمایند.
حالا اگر سه متغیر زیر را با هم در یک جا تحت یک گروه تعریف نماییم ، یک انسان را می توانیم ذخیره
کنیم:
public class Human {
public String name;
public String
به نام خدا
کد زیر را که در بخش قبل نیز آمده بود را مشاهده کنید:
public class Program {
public static void main(String[] args) {
Human iranian = new Human();
iranian.name="Ali";
iranian.family="Rezaee";
iranian.age=20;
Human american = new Human();
american.name="John";
american.family="Doe";
american.age=18;
}
}
ما وقتی یک کلاس را ساختیم ، صفات مورد نظرش را مقدار دهی کردیم. راه ساده تر برای مقدار دهی
استفاده از سازنده ها یا Constructor ها میباشد . ظاهر سازنده ها مثل توابع است اما دو فرق اصلی
دارند:
1 - خروجی ند